Druk 3D – wykorzystanie kreatorów, część 2

Do budowanych układów elektronicznych, każdemu elektronikowi oprócz podzespołów, potrzebne są też różnego rodzaju obudowy. Można kupić liczne gotowe obudowy, ale nie zawsze odpowiadają one konkretnym potrzebom. W dobie drukarek 3D obudowy takie można samodzielnie zrealizować na różne sposoby.

To jest druga część materiału. W części pierwszej przedstawione zostały rozmaite informacje wstępne, a poniżej przedstawione są szczegółowo wszystkie kroki realizacji obudowy za pomocą kreatora.

Modyfikacja obudowy

Gdy klikniemy na przycisk Customize z rysunku 3 (z pierwszej części artykułu), otworzy się nowa zakładka w przeglądarce internetowej. Po lewej stronie przeglądarki mamy panel edycji, a w nim rozwijaną listę parametrów obudowy widoczną na rysunku 9.

Zwróćmy uwagę na znacznik wykazany żółtą strzałką. Kliknięcie go rozwija i zwija poszczególne parametry modyfikowanej obudowy. Dzięki temu nie trzeba przewijać długiej listy parametrów. Pierwsza kategoria parametrów obudowy to General i w niej definiujemy wymiary naszej obudowy. Wymiary te są wymiarami wewnątrz obudowy. Grubość ścianek obudowy wynosi 3 mm. Wymiary zewnętrzne obudowy będą więc większe o 6 mm od zdefiniowanych wymiarów ponieważ mamy w każdej z osi X, Y, Z po dwie ścianki o grubości 3 mm. Ja u siebie zdefiniowałem wymiary wewnętrzne obudowy na 70 × 60 × 24 mm i suwakiem widocznym na rysunku 9, zmniejszyłem promień krawędzi obudowy do 3,0 mm. Wprowadzając wymiary z wartością po przecinku należy używać kropki zamiast przecinka, który nie jest akceptowany. Klikając niebieski przycisk Generate otrzymamy podgląd obudowy ze zmodyfikowanymi parametrami. Wprowadzone zmiany możemy w razie potrzeby cofnąć, tak jak to pokazałem na rysunku 2 (z pierwszej części artykułu).

Kolejne parametry obudowy zawarte w sekcji General to widoczne na rysunku 10 parametry Lid mount option, które odpowiadają za sposób mocowania pokrywy obudowy. Ja wybrałem domyślny parametr Screw Posts – Barely Blended, wskazany czerwoną strzałką, który definiuje mocowanie pokrywy za pomocą śrub do słupków dystansowych połączonych w narożnikach z korpusem obudowy.

Z kolei parametry Screw Posts – Super Island i Screw Posts – Island wygenerują słupki dystansowe przesunięte nieco w głąb korpusu obudowy. Użycie tych dwóch parametrów zmniejsza w pewnym stopniu dostępną przestrzeń wewnątrz obudowy. Z kolei parametr Screw Posts – Fully Merged w większym stopniu łączy słupki dystansowe z korpusem. Jednak tu mogą pojawić się problemy, ponieważ stożkowe pogłębienia w pokrywie obudowy mogą przeciąć krawędzie zaokrąglonych narożników pokrywy obudowy, jak to pokazałem na rysunku 11. Na tego rodzaju defekt ma również wpływ rozmiar użytych w projekcie śrub do mocowania pokrywy. Inne opcje mocowania pokrywy to możliwość jej wklejenia (No Screws or Snaps (glue instead)) jak również mocowania na zatrzask – parametry Snap Lock. Zatrzask ten może być ciasny, luźny, umożliwiający demontaż pokrywy jak również uniemożliwiający demontaż pokrywy.

Parametr Lid Screw, wskazany na rysunku 10 niebieską strzałką, to rozmiary śrub pokrywy. Rozmiary śrub zaczynające się od oznaczeń 6-32, 8-32 to śruby w systemie calowym i nie należy ich stosować. W kraju mamy system metryczny i wzajemne dopasowanie śrub metrycznych i calowych jest niemożliwe. Próba użycia śrub metrycznych do gwintu calowego najprawdopodobniej doprowadzi do uszkodzenia otworów w słupkach dystansowych. Na liście dostępnych rodzajów śrub mamy śruby metryczne M3 i M4 z pogłębieniem stożkowym i płaską główką M3 Flat/Countersunk/Bugle Head, wskazane niebieską strzałką. Główki tego rodzaju śrub chowają się w stożkowym pogłębieniu, dzięki czemu nie wystają nad pokrywę obudowy. Śruby metryczne z parametrem Socket or Pan Head to śruby z płaską główką typu gniazdkowego. Wybrałem śruby z główką stożkową chowającą się w pokrywie obudowy. Wybranie śrub M3 lub M4 spowoduje, że w otworach słupków dystansowych zostanie wydrukowany gwint metryczny! Osobiście mam obawy o wytrzymałość i precyzję drukowanego gwintu w tak małym rozmiarze. Możemy też z rozwijanej listy Lid Screw wybrać parametr NO THREADS, czyli otwory bez gwintu. Wydrukowane zostaną gładkie otwory w słupkach dystansowych. Wraz z parametrem NO THREADS należy włączyć znajdujący się niżej parametr My Screw Heads Are Flat Bottomed z różowej ramki rysunku 10, czyli wybieramy główki śrub z płaską powierzchnią, która będzie przylegała do pokrywy obudowy.

Parametr Lid Screw Diameter, wskazany zieloną strzałką, definiuje średnicę otworu na śrubę w pokrywie obudowy. Domyślnie jest to 3,5 mm dla śrub M3. Dla śrub M4 trzeba tę średnicę zwiększyć w zakresie 4,2–4,5 mm. Podobny zakres średnicy otworów możemy przyjąć dla śrub M3. Chodzi o to, aby śruba mocująca pokrywę z lekkim luzem przechodziła przez otwór w pokrywie. Zbyt ciasny otwór na przykład 3,0 mm może nieco utrudnić wkręcenie śruby, a nawet być powodem jej podnoszenia przez zwoje gwintu przy wkręcaniu śruby. Zbyt duży otwór może spowodować nieco słabsze mocowanie pokrywy i jej podatność na uszkodzenia w narożnikach. Jednak większe otwory mogą ułatwić dopasowanie pokrywy, gdyby z jakiegoś powodu otwory w pokrywie nie pokrywały się dokładnie ze słupkami dystansowymi. Zmniejszyłem średnicę tego otworu do 3,2 mm.

(…)

——– ciach! ——–

To jest tylko fragment artykułu, którego pełna wersja ukazała się w sierpniowym numerze czasopisma Zrozumieć Elektronikę (ZE 8/2026). Pełną wersję czasopisma znajdziesz pod tym linkiem. Natomiast niepełna, okrojona wersja, pozwalająca zapoznać się z zawartością numeru ZE 8/2026 znajduje się tutaj.

Krzysztof Kawa
kaawa@wp.pl

Uwaga! Wskazówki, jak nabyć pełne wersje dowolnych numerów ZE znajdują się na stronie:
https://piotr-gorecki.pl/n11.